16.07.19/22:23

Satırlar

Başlatan Anarres, 09.09.04/00:58

« önceki - sonraki »

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

stavrogin

Bir uyku,
geminin kıyıdan ayrılma isteği,
kıyıda baloda dans eden insanların kahkahaları,
gemideki tek tayfanın arayışı,susayış...
Yamulmuş geminin ufuk cizgisindeki ışığa doğru dönmesi,
rüzgarı beklemeli...

emel

Bir diyeceğim yoktu hüzünden yana
Yıpranıyordu kötü kadınlarda aşkım pis karanlıklarda
Yetmiyorum yeni insanlara yetişemiyordum
Ölür kalırdım belki de sokak aralarında bir kenarda
Kimin umurunda dedi ama kendimi inandıramadım buna da
Yakışmıyordum eski pencerelere yosunlu sulara
Ölür kalırdım belki de sokak aralarında bir kenarda
Uyandırılacak çocuklarım vardı uyuyorlardı uykularında

Çok mu yaşamıştım az mı ölmek hakkım mıydı yıl varken akşamlara
Bu kedi nerden çıktı demeyin kapı aralıktı  ben bıraktım da
Okşayacak bir şey ister ellerimiz kendi sıcaklığında
Yıpranıyordu kötü kadınlarda aşkım pis karanlıklarda

Ne iyi etmişim aldım düşündüm kedilerin yarı ak yarı kara aklında
Kedi işte kedi boğuyordu yavruyu engel görünce aşkında
Çekilmemişti denizlerim
Döndüm hırpalanmış geceden dayanıklı aydınlıklara
Ağlanır kedi yavruların çocuksuz anaların arasında
Bu kedi nerden çıktı demeyin kapı aralıktı  ben bıraktım da
Uyandırılacak çocuklarım vardı uyuyorlardı uykularında
Ne iyi etmişim uyur uykularında

mens cogitans

Yüzler ve insanlar
boş kutu ve flörosan
siliniyor yüzün
siliniyorsun insan!
öyle siliksin ki
yokolursun bir dokunsam.......

eylül

insan kendine yetmeli bazen.
her şey hiçbir şey olduğunda,
ya da hep.

özgür

kesin birseyler var,
birseyler yolunda gitmeyen,
okulu su basmasi gibi degil,
daha derinden gelen bir sizin var icinde,
bir derdin olmali,
icinde kendini parca parca yiyen,
sonra ayni seyler yeniden repeat after me!


aklimda kalan sozcukleri birlestirdim,kesinlikle ben yazmadim.

jeren

soğudum kendimden..
zaten soğuğum insanlara..
varsın sevmesinler beni
umrumdalardı sanki..
soğudum kendimden
en çokda gerçek benden..

mens cogitans

Konuşamayacak olsam bir gün
ağzımdan tek söz çıkmadan öylece oturup
önümdeki boş duvara bakıp
saatlerce düşünsem
sadece bir kez olsun ayağa kalkmak için
saatlerce sessizlik
saatlerce duvar ve o hissizlik........

sessizlik senfonisi

Sessizliğin soğuğunu hissediyorum tenimde.
Senfoninin bir tını olmadığını anlamaya başladım.
Sanki bir engel var üzerimde
İstenmiyor gibiyim.
Kalk ey engel!!
Beni tınımla yalnız bırak.
Bıra ki hep böyle bileyim sessizliği.

jeren

boşluk çöküşte..
çökmekteyim
nereye kadar gidicem daha
neresi bu dipsiz kuyunun dibi..
bitsin artık yokoluşlarım
ya bitir beni yada hiç başlama..
bırak beni bu sefer..
istemiyorum seni..

stavrogin

Dibe gidişine tersten bakıver.
Ömrün de alta üste gidip gelirsin,
Ortalama yüzeye hep yakın çıkar.
Hem sen dibe gidiyosun bense
daha "nereye gidiyorum" dayım.
Gidiyorum ama nereye????