20.07.19/11:23

Amed

Başlatan Amed, 31.07.07/20:58

« önceki - sonraki »

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

güneþinkýzý

İsa çarmıha gerildi insandı
Muhammet taşlandı insandı
kelleleri kesilen kaRdeşleriMiz insandı
bir yanımız bir yanımızdan
durmadan uzaklaştı
ademdemden değil, varlığımızdan
özümüz noksandı
kusulan zehir
insan olanlara çoktan bulaştı
insan olmayanlar
çağlar boyu zaten
kendi zehrini yalanlamaktan
hiç usanmadı!...




Amed

bu yüzden vurulur yüreğimin bir yarısı..
diğer yarısıs küllerinden inşaaeder kendi...
bu yüzden heybemde mülteci türkülerle
kaçak dolanırım hayatın sınırında...
By Yüzden kaldırım yosmaları kadar sahipsiz dir bedenim
ruhum tek mabedimdir dokundurtmadığım...
bu yüzden azraile bela okurum...
İnsan olmaktan utandığımdan dır...

güneþinkýzý

eşkıya ruhum...sen konuş ben dinlerim
azrail gelse dokunmak istese mabedine
götürdüğü bedenindir yemin ederim...


Amed

yok shugunpeh...
bedende benim ölüm de benim...
beni bekleyen olmasın istiyorum...
beni yalnızlığına kabul edecek bir mezar arıyorum...
ölüm tek kişiliktir..
hem ölsem bile en fazla çaylar  soğur bu  kahvelerde...
Sen kendin için yaşa ölümü...azrail benim belalımdır..

güneþinkýzý

ölüm ölüme inananlarındır
azrail de bilir bunun böyle olduğunu

Amed

hangi dilde ağlayayım şimdi..
hangi amansız rüzgarlara savruyım saçlarımı
bu gerçekler  karşısında
hangi silahlavurayım Gölgemi...
ölüm yaşamak için yaşanılmıyor mu?
yaşamak bir başkasının içinde değil midir?
Yaşama unutulmayı red etmek değilmidir?
öllüm hangi aralığına sığınıyor bu mısranın...

güneþinkýzý

her dilde sevgiyi konuşan sürgün ruhum
ağlasan, zaten seni duyacaktır bütün diller...
yüreğinde rüzgarla dolaşanlar
eğilip bükülemez bir gerçekliğindir şimdi...
sen vurulduğun gün düşektir
bedenin, gölgenin üstüne...
gölgeni alıp götüremiyecekler
sakın üzülme!...
ölüm sığınmaz asla
sığınan insandır asıl ölüme...

Amed

İşte saaat 24 ün üzerinde yine
24 yılım dolmuş hayatta...
Gölgem bana küs..
güneş yansımasını red eden
anarşist bir bakışla sırt dönmüş bana...
ilk o beni terk etti..
sonra o na benzeyen herkes...
bileklerim den damlayan kan toprakla sevişir...
başka Amed gelmesin bu dünyaya...
tohum olmasın kanım..
kurusun ve iğrenç böceklerin yuvası olsun,tıpkı vururup düşen bedenim gibi...
Sen söyle türkünü Shugunpeh...
sesin kısılmasın ölümlerde...
belki ben de duyarım seni,ağlar
yağmur olup yağarım bakışlarına...

güneþinkýzý

insan bencildir
gölgesine kaptırmak istemez
güneşini!...

fakat ruh bilir gölgeyi
eşkıyalığı bundandır...

sesi kısıktır çoğu zaman ölümün
fakat susturamaz şarkılarımı...

bakışlarımda yakaladığım yağmurlarını
tutar da yüreğimde saklarım...

Amed

her öykü artık sen olur ömrümde...
Cümlelerimde ne kadar çocuk varsa hepsi eteğine yapışsın...
Onları ne kadar seversen
24 yaşında incecik ipte ömrü asılı kalan bu Eşkiyayı hatırla..
Her gün senin için ağlayacam...
Ben ağladıkça yağmur yağar bu şehre..
her damlasına sen diye tutunacam..
Ve Adının bütün renklerini işlecem
Gök kuşağının Yedi rengine...
Güneşim ol,Kaybetme Gökkuşağını shugunpeh...