18.07.19/06:51

Hayata Yön Veren Ayrılıklar(1)

Başlatan Xantippi, 01.05.08/01:42

« önceki - sonraki »

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Xantippi

01.05.08/01:42 Son düzenlenme: 01.05.08/02:44 asya
Hava güzel olunca bazen terasta oturur yildizlari seyrederim.Sonra düsünürüm,her sey gercekten gördügümüz kadar mi, göründügü kadar mi?Yildizlar gördügümüz uzaklikta mi yoksa daha mi uzak ya da ne kadar uzaklikta olabilir? Bazen bazi seyleri anlamakta aklimiz ve duygularimiz yetersiz kaliyor.Bazi seyleri anlayamiyoruz,bazi seyleri ise algilayamiyoruz.Tipki hayati,insanlari ve kendimizi cogu zaman anlayamadigimiz gibi.

Belki cok yalniziz,belki herkes yalniz.Aslinda ben ayriliklari hic sevmem ama benim hayatima hep ayriliklar yön vermistir,cogu insan da oldugu gibi.

Yasadigim köyün cocuk yuvasinda calistim bir müddet.Orada  göcmen cocuklara, daha cokta Türk ve Rus cocuklarina dil dersi veriyordum.Dogu blogu ülkesinin cocuklari agirliktaydi.O gün ne yapacaksam,onlarla sinifa gider,programi uygulamaya baslardim.Kimi dizime oturur,kimi yanima..Bir rus kizi vardi her ders ben anlatirken saclarimi oksardi ama istisnasiz hergün oksardi.Bir gün sordum,sen beni cok mu seviyorsun da hep saclarimi oksuyorsun dedim.Yok dedi seni cok sevdigimden degil sen benim buraya gelirken Rusya da biraktigim kedime benziyorsun,saclarini görünce kedim aklima geliyor dedi.

Onun öyle demesi kabuk baglamis bir yaranin kanamasi gibi bir seydi.Aslinda kanayan yüregimdi.Özlemek güzel duygu diyorlar insan sevdigini anlarmis.Ben bu duyguyu hic sevmiyorum,ne böyle ayriliklar olsun ne de böyle özlemekler.

Annemler yurt disina ciktiklarinda ben ne zaman onlari özlesem avlunun önüne cikar Beydagina bakardim.Annemin benim icin ördügü o ince hirkayi alirdim üstüme.Üsürdüm,cok üsürdüm,ellerim donardi.Ama ben yine de iceriye girmez Beydagina bakardim dakikalarca.Büyüyünce hep aklima geldi bu olay, ben neden öylece bakardim diye.Yillar sonra Malatya ya gittigimizde o eski mahalleye gittim.Yalniz basima dolastim.Mahallemi kalmis sanki.Her yer yerle yeksan.Evlerin cogu yoktu, bizim evde dahil olmak üzere.Mahalle carsi olmus.Her sey degismis,degismeyen bir tek Beydagi! O yine eski heybetiyle, eski ihtisami ile yerinde ,öylece duruyor,ne yaslanmis ne de yorulmus.Onda beni ceken sey neydi,neden hep ona bakardim.....Ve buldum,bakarken buldum.Beydagi güclüydü,Beydagi heybetliydi,insanlar soguktan iki büklüm olmus,üsüyerek dolasirken,onun basi karlarla kapli olsa da üsümezdi,dimdikti.

Beydagi büyüktü,elleri kollari ise kocamandi.Sevdigi sehri o uzun kollari ile sarip sarmalamis,umarsiz kucaklamisti.
Iste o an anladim.Ben,benim kücücük bedenim,cocuk kalbim,cocuk ruhum ona siginmak istiyordu.O güclüydü ya,onun kollari uzundu ya, hani o hic üsümezdi ya...Ben ona siginmistim.Belki sevdiklerimi,beni sevenleri geri getirir diye......Belki beni,benim hasretimi,caresizligimi anlar diye..Kim bilir belki gercekten de anlar yardim eder diye....


Oysa kücücük cocuk nerden bilsindi ? Beydagi güclü ama gücü kendine,zamana karsi direnen,soguga rüzgara karsi direnen o,üsümeyen o,o senin üsüyen ellerini isitamaz ki.Onun kocaman elleri,upuzun kollari onun sevdigi sehri kucaklamasini saglar ama senin anneni babani kucaklamana yardim edemez ki.Yani onun gücü heybeti kendine sana degil.Senin cocuk acilarini dindirip yardim edemez,edemedi de zaten.

Simdi o Rus kizi okula basladi ve ben ne zaman onu okula giderken görsem,o eski kabuk baglamis yara kanar,kanar...Kan yüregimde birikir öylece kalir....

Dedigim gibi ne ayriliklar olsun ne de özelemekler

asya

01.05.08/02:01 #1 Son düzenlenme: 01.05.08/02:44 asya
Elinize sağlık, güzel, naif ve içten bir yazı olmuş. :)

Sevdiklerimizin yanımızda, bizim olanın bizde kalmasını isteriz.
Bencillik ama hepimiz için durum bu.

Ama bir de özlemin tadı, ayrılığın kavuşma noktası var, değil mi? Yaşadığımızı biraz da bunlarla hissetmez miyiz?

samanyolu

Alıntı yapılan: Xantippi - 01.05.08/01:42
...her sey gercekten gördügümüz kadar mi, göründügü kadar mi?...

görebildiğimiz kadar.

Xantippi

Sevgili asya sizin gibi bir yazarin benim yazimi begenmesi gercekten onur verici,tesekkür ederim.
Cesaret verdiniz,cünkü yazimi okuma odasina koyma konusunda biraz kararsizdim.

nihilast

Beni kendine çeken şey, hassaslık... Ve cümleler vurgu kekeliyor, anlatım biçimi "duyusal" ama kesif değil!
Yazıda ki mazimi, yazındaki duyusallığınıza dokundum... Bu yüzden güçsüz duruma düşmek istemiyorum..
Kendi kanaatim gereği yazıyı sonlandırıken acı çektim..

Xantippi

Alıntı yapılan: elg-i uz - 01.05.08/14:01
Beni kendine çeken şey, hassaslık... Ve cümleler vurgu kekeliyor, anlatım biçimi "duyusal" ama kesif değil!
Yazıda ki mazimi, yazındaki duyusallığınıza dokundum... Bu yüzden güçsüz duruma düşmek istemiyorum..
Kendi kanaatim gereği yazıyı sonlandırıken acı çektim..



yorum icin tesekkür ediyorum,kesiflik konusunda hakli olabilirisiniz ancak benim sormak istedigim cümlelerin vurgu kekeliyor olmasi,ben cok yazan biri degilim ,aklima estikce,duygulandikca yazarim ve bu da cok nadir olur.Aslinda biliyordum vurgu kekeledigimi ama bilmedigim sey bu tarzin yaziya kattigi anlam,bunu cözemedim,sizce anlami bozuyor mu?Okuyucuyu rahatsiz ediyor mu?Vereceginiz cevap bundan sonra ki yazilarimda etkili olacaktir.Simdiden tesekkürler.


samanyolu

Ben anlamı rahatsızlık duymadan aldım. Herkez bence bir parça almıştır çocukluğuna ya da kendine dair bir parça.

fotka

aytılık evet zor ama gercek bır bır olay.. her hayatta defalarca hatta mılyonlarca yasanman olay... ama olsun hayat devam edıyor... :=)