18.07.19/06:46

Hayata Yön Veren Ayrılıklar (2)

Başlatan Xantippi, 02.05.08/00:27

« önceki - sonraki »

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Xantippi

02.05.08/00:27 Son düzenlenme: 02.05.08/00:43 asya
Malatya,nin Sivas ve Kahramanmaras illerine siniri vardir.Annemler bize daha iyi sartlar da yasama imkani sunmak icin yurt disina cikmaya karar vermislerdi.Annem beni ve kardeslerimi sari civcivlerim diye severdi.
Saman sarisi saclarimiz,mavi gözlerimiz vardi.En kücügümüz en sevimli olaniydi.Annem bir gün sari civcivlerini babaannenin avlusuna birakarak,yasli gözlerle gurbetin yolunu tuttu.Zaten o günden sonra ne onun göz yaslari kurudu ne de bir daha biraraya gelebildik . Annem de yaslanmadan öldü.

Mahalle cok güzeldi,en cok ermeniler ve sünniler vardi,bir kac kapi da aleviler.Kimse kimseye karismazdi ve yargilamazdi.Ben kaysi cekirdegi secen sünni komsularimiza gittigimde onlar bana okumam güzel diye mevlüt verirlerdi, ben okurken onlar hem cekirdegi secer ,hem de aglarlardi.Anlamazdim neden agliyorlardi?Cünkü ben okuduklarimda aglayacak bir sey olmadigina inanirdim.Ama büyüyünce anlayacaktim nasil olsa diye düsünürdüm.
Uzun kis gecelerinde Ebu Müslim okurduk,dedem bize Ali,nin yaptigi savaslari anlatirdi.Bildigi kadar Kur,an dan bahsederdi.Inandiklari da vardi inanmadiklari da,onlari da acik acik söylerdi zaten.

Her sey genc bir delikanlinin komsunun bahcesine atlarken silahini düsürmesini görmemle basladi.Korkmamistim. Korkuyu fazla tanimiyorduk.Hemen gelip babaanneme anlattim.Ortalik gerildi birden.Dedem ajans dinliyordu.

Aksama kapi kapatildi.Kitlenmeye calisildi ama basarili olunamadi cünkü;biz kapi kitlemezdik kapi da ona göre yapilmamisti zaten.Köhne evin köhne bir kapisi, ona da fazla bir suc bulmamak lazim.Dedem odunluktan  pasli bir balta buldu getirdi, kapinin arkasina koydu.Dedem babaannemden cok yasliydi evde birde babaannemin  annesi vardi.Kocasini savasta kaybetmis, yillarca dul yasamisti.Olayi anlatti dedem, ajanslardan dinledigi kadar.
Kahramanmaras tarihinde bir kahramanlik örnegi daha vermis ve sehirde yasayan alevileri kesmeye,öldürmeye baslamislardi.Olayin Malatya,ya sicramasindan korkuluyordu.Biz korkmustuk,dedem korkmayin cocuklar,bakmayin yasli olduguma, eger biri size saldiracak olursa alirim baltayi elime ,Hz.Ali bilegime güc verir korkmayin diyordu.Büyük nine Hizir yardim eder,darda kalmayana etmezmis dedi.12 imamlari saymaya basladik,onlara sigindik.Cünkü siginacak baska kimsemiz yoktu.Bizi koruyacak erkeklerin hepsi disardaydi.Bense korkuyordum,kendi ölümümden degil ,kardeslerim icin korkuyordum.Mahallede hava gerilmisti,hissediyordum,kimse kimsenin gözünün icine bakamiyordu.Bir sessizlik,bir sessizlik.Oyunlari bile ürkek oynar olmustuk,iki de bir eve ugruyorduk.

Zaman durdu.Sanki bir el zamanin önüne cizgi cekti ve zaman durdu. Geceleri cok korkuyordum, uyumamaya gayret ediyordum. Bir kedi damdan dama atlasa,bir yaprak kipirdasa ürküyordum.Bir firtina basladi ,bu gercekten bir  firtina miydi yoksa beynimin ugultusu mu?Ne kadar zaman gecti bilmiyorum,zamansizdik ve bir bosluktaydik sanki.Bir sabah firtina durdu dediler.Soyut bilgi,inanc bazilari din de diyor istegini almisti.Can almisti kan almisti,cocuklarin pembe rüyalarini,cesaretlerini almisti.Bir müddet idare ederdi.

Bu olaydan bir müddet sonra Malatya büyük bicimde göc vermeye basladi.Kimi kendilerine büyük hosgörü ile kucak acan Mersin sehrine gitmeye, kimileri de batiya gitmeye basladi.Biz batiya göc ettik.Köklerimizden ayrildik ,dogdugumuz sehirden ayrildik,o güzel mahallemizden ayrildik.Daha sonra da biz kardesler yurt disina ciktik,yurdumuzdan ayrildik, ama bu olayin o olayla ilgisi yok.Hepimiz  degisik bir ülkeye gittik.

Simdi ne zaman bir rüzgar esse bir firtina ciksa,alir beni taaaa Malatya,ya o kökne evin eften püften kapisinin arkasina atar.Beklerim, o pasli baltanin yanin da beklerim,  sessizce beklerim.Iste dilimin sessizlige büründügü yer de burasidir...Korkarim.Ellerim titrer,dizlerim titrer,yüregim titrer.Beklerim...Firtinanin durmasi ümidiyle beklerim....

Bu olay ben de bir dünya görüsü gelistirdi.Sorgulamaya basladim,kendi fikirlerimi ürettim,en cok da inanci sorguluyordum.Ama ne inanclar,ne korkular,ne de acilar,ne  tam anlamiyla  sorgulanabilir ne de yok edilebilir.
Tarih benim korkularimi nasil anlatabilir,hangi zaman acilarima tamamen iyilestirici bir merhem sürebilir.Ya da biz bizim ruhumuza kücüklükten kazinmis inanclarin ne kadarini yok edebiliriz.Her seyin izi kalir......

Simdi mi?En son bizim köyün camisinde okuma yazma bilmeyen bayanlara kurs verdim.Cevre köylerden de gelenler oldu.Beni cok seviyorlardi,18-60 yas arasi ögrencilerim vardi.Hepsi de bana ögretmenim diye hitap ediyordu.Gerek yok dedim adimi deyin,kizim deyin farketmez dedim ama dinletemedim.Onlar bu sözcüge  hasret kalmislardi.Buraya sadece okuma yazma ögrenmeye geldigimiz icin sevinmiyoruz,seni görecegimiz icin de seviniyoruz,sen ve senin gülüsün bize güc veriyor,hem okuma hem yasama anlaminda diyorlardi.

Sonra onlar okuma yazma ögrendiler, hatta bazilari ehliyet almak icin basvurmus.Cok mutlu oldum,bir seyleri degistirmek adina yaptim.Cehalete bir balta darbesi vurma adina yaptim.Ben de onlari cok sevdim.Acaba diyorum,acaba onlar benim alevi olarak dünya ya gelmis biri oldugumu ve inanclar hakkinda ki düsüncelerimi bilselerdi ,beni yine öyle cok severler miydi?







gobilibozo

02.05.08/00:40 #1 Son düzenlenme: 02.05.08/00:44 asya
xantippi :)

evet çocuklukta açılan yaralar zor kapanıyor,söylenen sözler sanki çivi gibi çakılıyor hafızaya,ama dedinya,tüm bu acılar hayat penceremizin kanatlarının daha fazla açılmasına neden oluyor...

sevmezlermi?Ben duydum vaz geçtimmi seni sevmekten? sen sevdiysen karşılık bulur :)


Xantippi

gobilim benim, sagol :)iste onlarin konumu farkli ya onun icin hani ,yoksa biliyorsun her sey karsilikli...
Bu gece tv de hatirla sevgili adli diziyi seyrettim ve tesadüfün böylesine sastim,tam da benim,anlattigim olaylari anlatiyorlardi,sadece seyrettim,nefesimi tuttum seyrettim...

samanyolu

03.05.08/13:45 #3 Son düzenlenme: 03.05.08/13:50 samanyolu
Alıntı yapılan: Xantippi - 02.05.08/00:27
..Ya da biz bizim ruhumuza kücüklükten kazinmis inanclarin ne kadarini yok edebiliriz.Her seyin izi kalir......

...Hepsi de bana ögretmenim diye hitap ediyordu...sen ve senin gülüsün bize güc veriyor,hem okuma hem yasama anlaminda diyorlardi.

...Cehalete bir balta darbesi vurma adina yaptim.Ben de onlari cok sevdim.Acaba diyorum,acaba onlar benim alevi olarak dünya ya gelmis biri oldugumu ve inanclar hakkinda ki düsüncelerimi bilselerdi ,beni yine öyle cok severler miydi?




Evet herşeyin izi kalır. Silmek için o günlere gidip tekrar o anı geri döndürüp yaşamak istediğin gibi yaşayıp kapatmak gerekir, mümkün mü?
  Sen cehalet adına güzel şeyler yapıp, insanlara umut olmuş ,ileriye dönük (ehliyat almalarına, bununla bilrlikte gelen yenilikler v.s)eylem olmuşsun,onlarda seni sevmiş. görünüşleri çok katı tutumda olmadıklarını gösteriyor. Ama bu savaştıkları bir konu ise cephe alabilirlerdi. Ama yaptıklarına yenik düşerdi bu cephe  :) :ph34r:

Xantippi

Alıntı yapılan: samanyolu - 03.05.08/13:45
Alıntı yapılan: Xantippi - 02.05.08/00:27
..Ya da biz bizim ruhumuza kücüklükten kazinmis inanclarin ne kadarini yok edebiliriz.Her seyin izi kalir......

...Hepsi de bana ögretmenim diye hitap ediyordu...sen ve senin gülüsün bize güc veriyor,hem okuma hem yasama anlaminda diyorlardi.

...Cehalete bir balta darbesi vurma adina yaptim.Ben de onlari cok sevdim.Acaba diyorum,acaba onlar benim alevi olarak dünya ya gelmis biri oldugumu ve inanclar hakkinda ki düsüncelerimi bilselerdi ,beni yine öyle cok severler miydi?




Evet herşeyin izi kalır. Silmek için o günlere gidip tekrar o anı geri döndürüp yaşamak istediğin gibi yaşayıp kapatmak gerekir, mümkün mü?
  Sen cehalet adına güzel şeyler yapıp, insanlara umut olmuş ,ileriye dönük (ehliyat almalarına, bununla bilrlikte gelen yenilikler v.s)eylem olmuşsun,onlarda seni sevmiş. görünüşleri çok katı tutumda olmadıklarını gösteriyor. Ama bu savaştıkları bir konu ise cephe alabilirlerdi. Ama yaptıklarına yenik düşerdi bu cephe  :) :ph34r:


öyle demissin ya ben de eyleme devam dedim,ufukta yeni kurslar var,kadinlara,kadinlara,hedef kitlem kadinlar,analarimiz,onlar ne kadar aydinlanirsa toplum o kadar aydinlanir."Kizim hic degilse su otobüs numaralarini ögrensek,bilmiyoruz,almancamiz yok ki birine soralim,saatlerce bir türk gelsede sorsak diye bekliyoruz." diyorlar,ne kadar aci hic tahmin edemessin....

samanyolu

Gözlük ya da lens kullananlar bunları çıkarıp otobüs beklediklerinde ne demek olduğu gayet güzel anlaşılır. Umutla gelsin bir an önce yetişeceğimiz yere varalım diye beklenen otobüsü okuyamamak ve gideceğin yeri tayin edememek gibi... az şey değil.