18.07.19/06:48

Birdenbire

Başlatan Xantippi, 23.05.08/17:06

« önceki - sonraki »

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Xantippi

Ummadigin bir anda,hem de hic ummadigin bir anda evini dayanilmaz ic karartici bulursun…
Odada ki esyalarin seni engelledigine inanirsin.Nasil esyalar bunlar,kim koymus bunlari buraya?
Hayir,hayir bu senin tarzin olamaz,bu daha cok evin tarziymis gibi duruyor.Seninle ilgisi olamaz…

Cevreni süzersin,kendini sorguya cekersin.Uzaklastirilmasi gerekenler ve degistirilmesi gerekenler hakkinda karar vermeye calisirsin.Zordur karar vermek ,hem de cok zor.Sonunda her seyi degistirmeye karar verirsin ve icinde bir korku hissedersin.Birdenbire gelmistir bu korku,birdenbire yüregine yerlesmistir…

Sonra yere oturursun saglamligindan emin oldugun tek yere,dösemeye…Düsünürsün!
Lüzumsuz ,gereksiz,bunaltici seylerle cember icine alinmis gibi hissedersin kendini.Odanin ortasina konulmus koltugun, adim atmani engellemek icin konulmus oldugunu düsünürsün.Yataginin canavar oldugundan süphe edersin.Bu yatagi rahat oldugu icin aldigini hatirlarsin,iyi de kac saatini sirf rahat oldugu icin bu yatakta gecirdin?
Icin daralir…Kim asti o resimleri oraya?O resimlerin oraya asilma nedenleri,daha öncede orda asili olduklari icindir,dersin kendi kendine.Hayir!Hayir!Itiraf et sen astin o resimleri oraya!Itiraf ediyorsun ama neden astigini bilmiyorsun degil mi?

Resimlerden birini igrec buluyorsun,aslinda her zaman igrenc bulmustun,asarkende igrenc buluyordun.Astin cünkü;evine igrenc bir resmin gerektigi görüsündeydin.
Artik bu sekilde düsünmüyorsun ama resim hala asili.
Resimlerden biri ise tanidik gelmiyor.Senelerden beri onu gördügün yok.Hem tanidik degil, hem de bir sey ifade etmiyor.Aman tanrim bu resmi ben mi astim buraya diyorsun.Kendine sasiyorsun.Yine düsünüyorsun.Karar vermeye calisiyorsun,duvarda ki resimlerin hepsini mi indirsen,bir kismini mi indirsen,baska resim mi assan,ne yapsan?

Resimlerin arkasinda beyaz izler olusmustur,biliyorsun degil mi?Resimler bir yere asildi mi orada iz yaparlar,oraya ya ayni büyklükte yeni bir resim,ya da daha büyük bir resim asilmali!...Artik o duvari bos birakmak olmaz…
Sen ise evi yeniden boyamaya karar veriyorsun.Bunu gercekten istiyor musun?Duvarda beyaz izlerin olmasinda ne kötülük var?Duvardaki bu izleri seven bir insan düsün,o duvara sadece bu yüzden resim asiyor,duvarda iz olusunca resmi kaldiriyor ve bu iz icin seviniyor…
Bu düsünce eglenceli ama ayni zamanda bu kisinin sen olmadigini biliyorsun.

Aslinda odada ki bütün karisiklik kitap dolabini almanla baslamisti.Daha sonar bos kitap dolabinin bir seye benzemedigi görüsüne vardin,kitapligi cabucak doldurmaya calistin.Sirayi sasirdigini simdi anladin, degil mi?Aslinda yeterince kitabin olacakti,sonra dolabi alacaktin.Bos kitap dolabinin seni rahatsiz edecegini bilmeliydin.Sirayi izlemedin,sasirdin…

Sonra gücünün yettigi kitaplari aldin,mecburen,elinin altindakileri…O anda gücün yetmeyenleri düsünmedin ,onlarin bir gün senin olabileceklerini aklinin ucuna bile getirmedin.Yanildin,hem de cok yanildin.O kitaplar senin olabilir simdi,koyacak yerin var mi?Hem zaman,hem de zemin yanlis. Kitaplarsa hepten yanlis…
Sen kitaplari süs icin alan insanlardan degildin ,yanlis ta olsa okudun hepsini ve okumak icin harcadigin saatleri hesap ettiginde korktun!

Yerden kalktin, sandalyeye bir tekme savurdun,icin ezildi,acima hissiyle yerden kaldirdin,onun ne sucu vardi?Dösemeye baktin uzun uzun,düsündün.Su kararmaya yüz tutmus döseme tahtalarindan birine ait olmak istedin, olamadin!
Aslinda evinin ilk günkü gibi bos olmasini arzu ederdin!
Evinin mi?   Hayatinin mi?